نور مبین؛

حیاءِ عقل آن است که انسان از روى عقل احساس حیاء کند

حیاءِ عقل آن است که انسان از روى عقل احساس حیاء کند، مثل حیاء در هنگام ارتکاب گناه، و یا حیاء در مقابل کسانى که احترامشان لازم است و این حیاء، علم است یعنى رفتارى عالمانه مى‌باشد.


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجوییآنچه در پى مى ‏آید، بخشى از احادیث گهربار پیامبر گرامى اسلام «صلى الله علیه وآله وسلّم» است که رهبر معظم انقلاب از کتب معتبر حدیثى انتخاب کرده و در شروع جلسات درس خارج فقه با توضیح و شرحى مختصر، بیان فرموده ‏اند.

 

*حیاء عقل و حیاء جهل

 

من مواعظ النبی صلى الله علیه وآله وسلّم:

 

الحیاءُ حیاءان، حیاءُ عقلٍ وحیاء حُمْقٍ، وحیاء العقل العلم وحیاءُ الحُمقِ الجهل.

(تحف العقول صفحه 45)

 

حیاءِ عقل آن است که انسان از روى عقل احساس حیاء کند، مثل حیاء در هنگام ارتکاب گناه، و یا حیاء در مقابل کسانى که احترامشان لازم است و این حیاء، علم است یعنى رفتارى عالمانه مى‌باشد.

و حیاء جهل آن است که از پرسیدن و یادگرفتن یا از عبادت‌کردن و امثال آن، حیاء کند (مثل کسانى که در بعضى محیطها، از نماز خواندن، خجالت مى‌کشند) و این حیاء، رفتارى جاهلانه است...

 

*پیشوای گمراهی که جامعه را به گمراهی می کشاند

 

من مواعظ النبی صلى الله علیه وآله وسلّم:

 

إنّما أخاف على أمتی ثلاثاً، شحّاً مطاعاً وهوىً متبعاً وإماماً ضالاً

(تحف العقول صفحه 58)

 

«شحّ» حالتى مرکب از حرص و بخل است یعنى حرص‌زدن براى زخارف دنیا و تا وقتى که این حالت در انسان هست ولى به دنبال آن حرکت نکرده، مهم نیست، خطر آن وقتى است که «شحّ» مورد اطاعت، قرارگیرد و انسان براى تحصیل اعراض دنیوى، تلاش کند.

هواى متبع، همان شهوت نفسانى است که انسان از آنها فرمانبرداى کند، و بین آن و «شح مطاع» اعم و اخصّ من وجه است.

امام ضالّ، پیشواى گمراهى است که جامعه را در خلاف حق، حرکت داده و به سوى انحراف و تباهى مى‌کشاند، و این ضلالت ریشه‌اش همان شحّ و هواى نفس است، و لذا با مطالعه تاریخ به روشنى معلوم مى‌شود که انحراف خلفاء بنى‌امیه و بنى‌عباس از همان زمانى آغاز شد که آنان به دنبال ارضاء غرائز شهوانى و هواهاى نفسانى حرکت کردند و از این رو همه تلاش انبیاء و اولیاء این بوده که با این دو عنصر خطرناک (هوى‌ و شحّ) مبازره کنند....

 

 

انتهای پیام/

 

 

ارسال نظر


captcha
آخرین اخبار