یادداشت دانشجویی؛

بی تفاوتی ها به آموزش، آتش کُنده ای خواهد شد که دودش چشم ملت را کور می­ کند

این بی تفاوتی ها در بحث آموزش، آتش کُنده ای خواهد شد که دودش چشم ملت را کور می­ کند. اگر دید سرمایه­ داری نسبت به آموزش از بین نرود، به زودی شاهد سقوط دومینوی آموزش، پرورش، فرهنگ، جامعه، ارزش­ ها و ... خواهیم بود.


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی / عارف سلیمانی دامنه دانشجوی مقطع کارشناسی رشته علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان کرمان و معاون بررسی و تحلیل بسیج دانشجویی این دانشگاه طی یادداشتی برخی چالش های و ایرادات سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و نظام رتبه بندی معلمان را بررسی کرده است.

متن این یادداشت به این شرح است:

 

در هر نظامی آموزش و پرورش می­ تواند حکم رُخ در شطرنج را بازی کند و ناجی بازی باشد؛ گاهی هم می­ تواند رُخ دیوانه را بازی کند و در یک قدمی پیروزی بازی را تمام کند؛ تاریخ بهترین شاهد این ماجرا است.

ذلتی که خاندان پهلوی و  قاجار بر سر مملکت آوردند، ما را صد سال عقب انداخت. حال اگر بخواهیم بعد از این عقبگرد، سرعت بگیریم و این استعداد ایرانی در اختیار مصالح و منافع ایران و اسلام قرار بگیرد؛ آیا جز با تربیت نیروی انسانی کارآمد امکان پذیر است؟ بازوی اجرایی این مهم کیست؟

این سنگ علی­ الظاهر تیره، یا این فلز علی­ الظاهر گرفته را چه کسی خواهد تراشید و صیقل خواهد داد؟ تا به تیغ برّنده ای تبدیل شود؛ این نقش همان معلمی است که کاتالیزگر این صیقل دادن و آیینه شدن جامعه است.

ولی هنگامی که خود معلم دچار زنگار شده، چه طوری می­تواند جامعه را جلا بخشد؟ سند تحول بنیادین به دنبال زدودن این زنگار می­ باشد. تحول بنیادین همان تغییر در ساختار نظام آموزشی (که شاهد تغییر آن بودیم) نمی ­باشد. تغییر بنیادین همان تحول عمیق و ریشه ای و مبتنی بر معارف و آموزه های دینی است.

آموزش و پرورش درگذشته دچار تغییر شده (هم چون تغییر کتب درسی و فرآیندهای آموزشی _ تربیتی و ...) اما تفاوت جدی برنامه ی جدید با برنامه های قبلی در این است که این بار، تغییر در ریشه ها و مبانی دنبال می­ شود.

اما بعد از حدود شش – هفت سال از رونمایی سند، هنوز شاهد اجرای تمام عیار سند نیستیم؛ مشکل کجاست؟ در عزم اجرا کردن آن است یا محتوای سند یا عدم طراحی مناسب مکانیسم­ های اجرای آرمان های سند؟

یکی از نظام های فرعی 14 گانه ی سند تحول، موضوع نظام رتبه بندی معلمان است که نظام سنجش صلاحیت معلمی به عنوان مکمل در کنار آن قرار دارد. در طی دو سال اخیر، با اجرای تعجیلی طرح رتبه­ بندی که از دل سند بیرون آمده؛ این طرح را با شکست رو به­ رو کرده است.

در نظر گرفتن اعتباری دو هزار میلیارد تومان برای طرحی به این گستردگی، اجرای آرمان های این طرح را غیر ممکن کرده است. کمبود بودجه اگر چه اصلی ترین  مشکل این طرح است اما تنهاترین مشکل نیست. ردیف­ های پنج­گانه ای که برای رتبه بندی در نظر گرفته اند؛ مشوق­ های کافی برای تحریک معلم را ندارد.

یکی از مؤلفه ­های ارتقای رتبه، چاپ مقاله و کتاب می­ باشد؛ در صورتی که جامعه دانشگاهی امروز ایران گرفتار چاپ مقاله توسط افرادی خارج از دایره ی دانشگاه برای دانشجو است و بدون شک در آینده این یکی از ضعف­ های بزرگ این طرح خواهد بود.

طبق برنامه ی ششم توسعه ی کشور، باید تا زمان مقرر شده در برنامه ششم، نظام رتبه بندی و سند تحول اجرایی شوند؛ اما اکنون که 2 سال از زمان آغاز برنامه ی ششم گذشته، هنوز اقدام جدی برای اجرای این برنامه و طرح رتبه بندی ندیده ایم.

این بی تفاوتی ها در بحث آموزش، آتش کُنده ای خواهد شد که دودش چشم ملت را کور می­ کند. اگر دید سرمایه­ داری نسبت به آموزش از بین نرود، به زودی شاهد سقوط دومینوی آموزش، پرورش، فرهنگ، جامعه، ارزش­ ها و ... خواهیم بود.

ارسال نظر


captcha
ویژه ها
آخرین اخبار