یادداشت دانشجویی:

زنان ایرانی تعیین کننده سرنوشت جنگ ۸ ساله بودند/ در جنگ فرهنگی و نرم امروزی پیروزیم؛اگر همچون بانوان جنگ ۸ ساله با صلابت باشیم.

یادداشت دانشجویی در خصوص نقش تعیین کننده ای که بانوان ایرانی در پیروزی 8 سال دفاع مقدس و نقشی که درپیروزی جنگ فرهنگی امروز دارند


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی : فاطمه بشارت نیا دانشجوی پردیس کوثر دانشگاه فرهنگیان به مناسبت هفته دفاع مقدس در یادداشتی به نقش تعیین کننده بانوان ایرانی در پیروزی 8 سال دفاع مقدس پرداخته و لازمه پیروزی در جنگ فرهنگی امروز و داشتن آینده ای روشن برای کشور را، الگوبرداری از صلابت بانوان 8 سال دفاع مقدس می دانند. متن یادداشت:

 

بسم رب الحبیب و المحبوب

دختران انقلاب،همان ها که انقلاب را درک کردند و بعدتر جنگ را،در پی تحول روحی که در فضای انقلاب اسلامی یافته بودند،خود را شناختند، خود را پیدا کردند:یک بانوی مسلمان ایرانی که در هر عرصه ای میتواند سرنوشت بسازد.


به جرات میتوان گفت که سرنوشت جنگ ۸ ساله را،زنان سرزمینم تعیین کردند و چه افتخاری از این بالاتر! آن روزها،اگر نیاز به امدادرسانی می شد؛ در صف اول بودند،حتی اگر قرار بود به پاوه ی مرکز کوموله ها بروند.اگر نیاز به آذوقه بود،دستان پرمحبت آنان بود که اغذیه را بسته بندی میکرد، اگر نیاز به پوشاک بود چشمان پرلطف آنان بود که خطوط پارچه ها را روی هم میگذاشت.
 

اگر نیاز به نیروی خط مقدم جبهه بود،شانه های ظریف آنان بود که بار اسلحه و خشاب و خمپاره برآن سنگینی می کرد، اگر نیاز به دفن پیکر بی جان شهدای زن و کودکان مظلوم بود، جگر آنان بود که خون از بدن آنان میشست.


اگر نیاز به حمله هوایی به دشمن بود،این اولین زن خلبان ایرانی بود که قهرمانانه بر فراز ادوات دشمن یورش میبرد.

و اما فراتر از همه ی این ها، قلب پرصلابت آنان بود که با وجود عطوفت سرشار زنانه، هرگز به خود اجازه ندادند مانع رفتن همسران و پدران و برادران و فرزندان خود به جبهه شوند. بسیاری از زنان سرزمینم تکیه گاه و امید زندگی دنیای خود را روانه خط مقدم جبهه کردند چرا که تنها تکیه گاه اصلی خود را خدا میدانستند. مردان جبهه، وقتی صلابت زنان خود را اینگونه می دیدند، غیرتشان میخروشید و مردانه در میدان میجنگیدند تا به قله شهادت صعود کنند.


شاید جگر این زنان از غصه ی دلتنگی پاره پاره می شد اما هرگز خم به ابرو نمی آوردند و راضی بودند از برگرداندن امانتشان به دست امانتدار واقعی. آری،بی دلیل نیست که زنان ایرانی مسلمان تعیین کننده سرنوشت جنگ ۸ ساله بودند.


و اما این روزها...
این روزها،ما بانوانی هستیم که طعم جنگ های دیگری را چشیده ایم و می چشیم؛جنگ نرم!جنگ اقتصادی!


آری ما از نسل همان بانوان دیروزیم،شاید میدان جنگ و روش مبارزه عوض شده باشد، اما دشمن همان دشمن است و هدف یکیست.اگر ببینیم دشمن دارد با پاشیدن بذر ناامیدی در میان مردم روحیه آن ها را از بین میبرد،وارد کارهای آتش به اختیار میشویم.
 

اگر ببینیم آذوقه ی روحی بچه هایمان پایین آمده کتاب به خوردشان میدهیم.اگر ببینیم امام زمانمان تنهاست،برای او عباس ها پرورش می دهیم.
 

ما تربیت میکنیم جامعه ای را که در آن اقتصاد دان،روانشناس،محقق،پزشک،معلم و هر صنف دیگری درس می خواند تا گره از کار نظام اسلامی باز کند، درس می خواند تا شهید چمران شود و خدمت کند به مخلوقات خداوند.


احمدی روشن های خانه مان از چراغ دشمن شناسی و دشمن ستیزی ما روشن شدند. اگر ببینیم جنگ فرهنگی جوانان شهر را آلوده کرده، از خیر گذران وقت با فرزندان و همسران خود میگذریم تا شبانه روزی در جبهه ی جنگ نرم کار کنند.


اگر ببینیم جنگ اقتصادی جوانان را مستاصل کرده،اخلاق و ایمان آن ها را بر می گزینیم و تقویت می کنیم. ما نیازی به رفتن به خط مقدم نداریم،خط مقدم ما جایی است که در آن قرار داریم و جایی که هستیم به منزله ی مرکز تغییرات جهان است.


ما هم در این جنگ پیروزیم؛اگر همچون بانوان جنگ ۸ ساله با صلابت باشیم.

"ما زنده به آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست"

 

انتهای پیام/

ارسال نظر


captcha
آخرین اخبار